De grote mensen- en hondenwereld

Ik woon nu twee weken in mijn nieuwe huis en ik moet zeggen het is zo gek nog niet: het eten is net als bij mijn oude thuis en alle aandacht en speelgoed is voor mij alleen. Natuurlijk zou ik hier liever met al m’n broertjes en zusjes wonen, maar gelukkig kom ik dagelijks allerlei leuke honden tegen. Ze willen niet allemaal met me spelen, maar ik heb ondertussen al wat vrienden gemaakt. Ik mag mee met m’n vrouwtje als ze bij de dierenarts gaat werken en daar zie ik bijna dagelijks Frits de teckel. Hij moest even aan me wennen, maar we zijn nu dikke speelkameraden en in de lange gangen in de nieuwe praktijk vermaken we ons prima. Ook gaat er zo af en toe een grote Duitse herder mee: Hogan. Niks op aan te merken; hij wil niet echt met me spelen, maar ik vind het wel stoer om met hem mee te lopen. Volgens mij komt hij binnenkort zelfs bij ons logeren, dus het lijkt me verstandiger om hem te vriend te houden.

Thuis hebben we nog een andere viervoeter: Salty, een poes. Wel spannend hoor, zo’n poes. Ik weet niet precies wat ik met haar aan moet: spelen of links laten liggen. Natuurlijk ga ik voor de eerste optie, maar als ik haar kattensignalen goed begrijp heeft ze liever dat ik niet al te druk om haar heen spring, wat ik natuurlijk lekker toch doe. Volgens mij is ze niet zo heel jong meer en ouderdom moet je respecteren dus maak ik het niet te bont. Ik weet zeker dat ze me wel aardig vindt, want ze heeft me al een paar keer een kopje gegeven; ik versta kattentaal niet helemaal, maar ik weet bijna zeker dat het betekent dat ze me wel ziet zitten.

Zoals gezegd mag ik mee als m’n vrouwtje gaat werken. Ik kom dus bijna dagelijks bij de dierenarts en iedereen doet aardig tegen me. Het klopt dus helemaal niet dat de dierenarts eng is. Vorige week wilde de dierenarts me opeens iets beter bekijken en als grote verrassing werd ik ook nog geprikt en spoot ze iets in m’n neus, waar ik erg van moest niezen. Ik geloof dat ze het wel goed bedoelde, maar ik kan wel wat leukers verzinnen. Ik hoop maar dat het bij die ene keer blijft. In ieder geval heb ik het tot op heden prima naar mijn zin op de praktijk; ik heb een heerlijk eigen plekje met leuke speeltjes, mag regelmatig een frisse neus halen en mijn vrouwtje is (bijna) altijd in de buurt.

ciskefiets

Thuis laat ze me af en toe wel eens alleen, wat ik helemaal niet gezellig vind. Meestal los ik dat op door lekker te gaan slapen. Ze zeggen dat je daar goed van groeit en des te eerder ik groot ben des te beter ik dat vind. Maar ik mag ook heel vaak mee als ze op pad gaat, met de auto of op de fiets. Ik zit dan lekker in een mand achterop en zij doet het zware werk. Ik kan lekker rondkijken en als ik moe ben kan ik gaan liggen slapen.

U ziet ik heb het best wel getroffen.